கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளியுள்ள கந்தபுராணத்தில் விநாயகப் பெருமானின் தோற்றம்:

(1)
அண்டங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டு விளங்கும் திருக்கயிலையில், சோலையொன்றில் அமைந்துள்ள ஓவிய மண்டபத்திற்குச் சிவபரம்பொருளும் அம்பிகையும் எழுந்தருளிச் செல்கின்றனர். அங்குள்ள ஓவியங்கள் ஒவ்வொன்றையும் உமையன்னை கண்டருளியவாறு செல்கின்றாள், 

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 141)
எண்தகு பெருநசை எய்தி ஐம்புலன்
விண்டிடல் இன்றியே விழியின் பாற்படக்
கண்டனள் கவுரி அக்கடிகொள் மண்டபம் 
கொண்டிடும் ஓவியக் கோலம் யாவுமே

(2)
பிரணவ மந்திரம் பொறிக்கப் பெற்றிருக்கும் ஓவியமொன்றினை அம்பிகை கண்டருளுகையில், சிவமூர்த்தியின் திருவருளால், அப்பிரணவமானது இரு யானைகளின் வடிவுகொண்டு சங்கமிக்கின்றது, 

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 142)
பாங்கரில் வருவதொர் பரமன் ஆணையால்
ஆங்கதன் நடுவணில் ஆதியாகியே
ஓங்கிய தனியெழுத்(து) ஒன்றிரண்டதாய்த்
தூங்கு கைம்மலைகளில் தோன்றிற்றென்பவே

(3)
அத்தத்துவ சங்கமத்தினின்றும், மூன்று திருக்கண்களோடும், ஐந்து திருக்கரங்களோடும், மும்மதங்கள் பொழியும் திருவாயுடனும், யானையின் திருமுகத்துடனும், சிறுவனின் திருவுருவில் நம் விநாயகப் பெருமான் தோன்றி வெளிப்படுகின்றார், 

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 148)
அக்கணத்தாயிடை ஐங்கரத்தவன் அருள்
முக்கண் நால்வாயினான் மும்மதத்தாறு பாய்
மைக்கரும் களிறெனும் மாமுகத்தவன் மதிச்
செக்கர்வார் சடையன்ஓர் சிறுவன் வந்தருளினான்

(4)
அந்நிலையில் தோன்றிய விக்னேஸ்வர மூர்த்தி, ஒருமுகப்பட்ட உணர்வினரால் மட்டுமே அறிந்துணர்தற்குரிய பெற்றியை உடையவர், எங்கும் யாவிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் தன்மையர், யாவராலும் தொழப்பெறும் திருவடிகளைக் கொண்டருள்பவர், சிவபரம்பொருளே என்று கருதத்தக்க வகையில் திருவருள் புரிந்தருள்பவர், 

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 149)
ஒருமையால் உணருவோர் உணர்வினுக்(கு) உணர்வதாம்
பெருமையால் எங்கணும் பிரிவரும் பெற்றியான்
அருமையால் ஏவரும் அடிதொழும் தன்மையான்
இருமையாம் ஈசனே என்ன நின்றருளுவான்

(5)
நான்மறைகளில் போற்றப்பெறும் மெய்ப்பொருளான சிவபெருமான், அண்டசராசரங்களிலுள்ள உயிர்களின் அறியாமை இருளைப் போக்கியருளும் பொருட்டும், அவர்தம் இடர்களைக் களைந்தருளும் பொருட்டும், தாமே ஒரு திருவடிவு கொண்டு வெளிப்பட்டருளிய மூர்த்தியே நம் விநாயகக் கடவுளாவார் (சிவபரம்பொருளுக்கும், விநாயகப் பெருமானுக்கும் பேதமின்மையைப் பறைசாற்றும் அற்புதத் திருப்பாடலிது). 

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 150)
மருளறப் புகலு(ம்) நான்மறைகளில் திகழுமெய்ப்
பொருளெனப்படும்அவன் புவனமுற்றவர்கள் தம்
இருளறுத்(து)அவர் மனத்திடர் தவிர்த்தருள ஓர்
அருள் உருத்தனை எடுத்(து) அவதரித்துளன் அவன்

அப்பர் சுவாமிகள் தேவாரத்தில் விநாயகப் பெருமான்:

தேவார ஞானாசிரியர்கள் மூவருமே 'கணபதி' எனும் திருநாமத்தைக் குறித்திருப்பினும், நம் அப்பர் சுவாமிகள் கூடுதலாக 'விநாயகன்' எனும் அற்புதத் திருநாமத்தையும் தம்முடைய திருப்பாடல்களில் பதிவு செய்தருளியுள்ளார்.

(1)
விநாயகப் பெருமான் கஜமுகாசுரனை சம்ஹாரம் புரிந்தருளிய நிகழ்வினை 'கைவேழ முகத்தவனைப் படைத்தார் போலும் - கயாசுரனை அவனால் கொல்வித்தார் போலும்' என்று குறிக்கின்றார்,

(திருவீழிமிழலை - 'மானேறு கரமுடைய' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 4)
கைவேழ முகத்தவனைப் படைத்தார் போலும்
    கயாசுரனை அவனால் கொல்வித்தார் போலும்
செய்வேள்வித் தக்கனைமுன் சிதைத்தார் போலும்
    திசைமுகன் தன் சிரமொன்று சிதைத்தார் போலும்
மெய்வேள்வி மூர்த்தி தலையறுத்தார் போலும்
    வியன் வீழிமிழலை இடங்கொண்டார் போலும்
ஐவேள்வி ஆறங்கம் ஆனார் போலும்
    அடியேனை ஆளுடைய அடிகள் தாமே

(2)
இத்திருப்பாடலின் 2ஆம் வரியில் 'விக்கின விநாயகன்' என்று குறிக்கின்றார்,

(திருப்புறம்பயம் - 'கொடிமாட நீள்தெருவு' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 10)
கோவாய இந்திரன் உள்ளிட்டாராகக்
    குமரனும் விக்கின விநாயகன்னும்
பூவாய பீடத்து மேல் அயன்னும்
    பூமி அளந்தானும் போற்றிசைப்பப்
பாவாய இன்னிசைகள் பாடியாடிப்
    பாரிடமுந் தாமும் பரந்து பற்றிப்
பூவார்ந்த கொன்றை பொறி வண்டார்க்கப்
    புறம்பயம் நம்மூரென்று போயினாரே

(3)
இத்திருப்பாடலில் 'அறுமுகனோ(டு) ஆனைமுகற்(கு) அப்பன் தன்னை' என்று குறிக்கின்றார், 

(திருநாரையூர் - 'சொல்லானைப் பொருளானை' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 7)
தக்கனது வேள்விகெடச் சாடினானைத்
    தலைகலனாப் பலியேற்ற தலைவன் தன்னைக்
கொக்கரை சச்சரி வீணைப் பாணியானைக்
    கோணாகம் பூணாகக் கொண்டான் தன்னை
அக்கினொடும் என்பணிந்த அழகன் தன்னை
    அறுமுகனோ(டு) ஆனைமுகற்(கு) அப்பன் தன்னை
நக்கனை அக்கரையானை நள்ளாற்றானை
    நாரையூர் நன்னகரில் கண்டேன் நானே

(4)
இத்திருப்பாடலில் 'மெல்லியலும் விநாயகனும் தோன்றக் கண்டேன்' என்று குறிக்கின்றார்,

(திருவாய்மூர் - அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 8)
பொருந்தாத செய்கை பொலியக் கண்டேன்
    போற்றிசைத்து விண்ணோர் புகழக் கண்டேன்
பரிந்தார்க்கருளும் பரிசுங் கண்டேன்
    பாராய்ப் புனலாகி நிற்கை கண்டேன்
விருந்தாய்ப் பரந்த தொகுதி கண்டேன்
    மெல்லியலும் விநாயகனும் தோன்றக் கண்டேன்
மருந்தாய்ப் பிணிதீர்க்குமாறு கண்டேன்
    வாய்மூர் அடிகளை நான் கண்டவாறே

(5)
இத்திருப்பாடலில் 'கடமா முகத்தினாற்குத் தாதை காண்' என்று குறிக்கின்றார், 

(திருக்கச்சி ஏகம்பம் - 'உரித்தவன் காண்' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 9)
முந்தை காண், மூவரினும் முதலானான் காண்
    மூவிலைவேல் மூர்த்தி காண், முருகவேட்குத்
தந்தை காண், தண்கடமா முகத்தினாற்குத்
    தாதை காண், தாழ்ந்தடியே வணங்குவார்க்குச்
சிந்தை காண், சிந்தாத சித்தத்தார்க்குச்
    சிவனவன் காண், செங்கண் மால் விடையொன்றேறும்
எந்தை காண், எழிலாரும் பொழிலார் கச்சி
    ஏகம்பன் காண், அவன் என் எண்ணத்தானே

(6)
இத்திருப்பாடலில் 'வாரணன்' என்று குறிக்கின்றார், 

(பூவனூர் - 'பூவனூர்ப் புனிதன்' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 10)
நாரணன்னொடு நான்முகன் இந்திரன்
வாரணன் குமரன் வணங்குங் கழல்
பூரணன் திருப்பூவனூர் மேவிய
காரணன், எனை ஆளுடைக் காளையே

(7)
இத்திருப்பாடலில் 'கணபதி என்னும் களிறு' என்று குறிக்கின்றார்,

(திருவதிகை வீரட்டானம் - 'சுண்ண வெண் சந்தனச் சாந்தும்' எனும் அப்பர் தேவாரம் - திருப்பாடல் 5)
பலபல காமத்தராகிப் பதைத்தெழுவார் மனத்துள்ளே
கலமலக்கிட்டுத் திரியுங் கணபதி என்னும் களிறும்
வலமேந்து இரண்டு சுடரும், வான் கயிலாய மலையும்
நலமார் கெடிலப் புனலும் உடையார் ஒருவர் தமர்நாம்
அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்ச வருவதும் இல்லை

திருஞானசம்பந்தர் தேவாரத்தில் விநாயகப் பெருமானின் தோற்றம்:

(1)
('பூவியல் புரிகுழல்' எனும் வலிவலத் திருப்பதிகம்  - திருப்பாடல் 5)
பிடியதன் உருஉமை கொளமிகு கரியது
வடிகொடு தனதடி வழிபடும் அவரிடர்
கடி கணபதி வர அருளினன் மிகுகொடை
வடிவினர் பயில் வலிவல முறை இறையே

'பிடி' என்பது பெண் யானையைக் குறிப்பது. சிவபரம்பொருளின் திருவருளால், சிவ தத்துவமும் சக்தி தத்துவமும் யானையுருக் கொண்டு சங்கமிக்க, அத்தத்துவச் சங்கமத்தினின்றும் அடியவர்களின் இடர்களைக் களைந்தருளும், அம்மையப்பரின் அருள் வடிவினராய் நம் கணபதி தோன்றுகின்றார் ('கரி' என்பது யானையைக் குறிப்பது) .

(2)
('பந்தத்தால் வந்தெப்பால்' எனும் சீகாழித் திருப்பதிகம் - திருப்பாடல் 6)
செற்றிட்டே வெற்றிச்சேர் திகழ்ந்த தும்பி மொய்ம்புறும்
சேரேவாரா நீள்கோதைத் தெரியிழை பிடியதுவாய்
ஒற்றைச்சேர் முற்றல் கொம்புடைத் தடக்கை முக்கண்மிக்கு
ஓவாதேபாய் மாதானத்துறு புகர்முக இறையைப்
பெற்றிட்டே மற்றிப்பார் பெருத்துமிக்க துக்கமும்
பேராநோய் தாம் ஏயாமைப் பிரிவு செய்தவனதிடம்
கற்றிட்டே எட்டெட்டுக் கலைத்துறைக் கரைச்செலக்
காணாதாரே சேராமெய்க் கழுமல வளநகரே

(பொருள்)
தும்பி - பிடி என்பது ஆண் பெண் யானைகளைக் குறிப்பது. அம்மையப்பரின் திருப்பார்வையினின்றும் வெளிப்படும் சிவசக்தி தத்துவங்கள் ஆண்-பெண் யானைகளின் வடிவு கொண்டு சங்கமிக்கின்றது. 
-
அதனின்றும் பிரணவாகார மூர்த்தியான நம் விநாயகப் பெருமான், இப்புவியில் தோன்றும் எண்ணிறந்த துக்கங்களிலிருந்து அன்பர்களை விடுவித்தருளும் பொருட்டு வெளிப்பட்டுத் தோன்றுகின்றார்.
-
('செற்றிட்டே வெற்றிச்சேர் திகழ்ந்த தும்பி')
சிவ தத்துவம் 
-
('நீள்கோதைத் தெரியிழை பிடியதுவாய்')
சக்தி தத்துவம் 
-
('ஒற்றைச்சேர் முற்றல் கொம்புடைத் தடக்கை முக்கண்மிக்கு ஓவாதேபாய் மாதானத்துறு புகர்முக இறையைப் பெற்றிட்டே') 
விநாயகப் பெருமானின் தோற்றம் 
-
('மற்றிப்பார் பெருத்துமிக்க துக்கமும் பேராநோய் தாம் ஏயாமைப்') 
இப்புவியில் தோன்றும் எண்ணிறந்த துக்கங்களிலிருந்து அன்பர்களை விடுவித்தருளும் பொருட்டு

சைவ சமயம் 'இல்லது தோன்றாது; உள்ளது அழியாது' எனும் நுட்பத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆதலின் 'நம் விநாயகப் பெருமான் முன்பில்லாதிருந்து பின்னர் புதிதாகத் தோன்றிய மூர்த்தியன்று, என்றுமே நிலைபெற்று விளங்கும் - அம்மையோடு கூடிய சிவமாகிய பரம்பொருளின் மற்றுமொரு அருள் வடிவமே' எனும் தெளிவான புரிதலோடு; விக்னேஸ்வர மூர்த்தியின் பொன்போலும் திருவடிகளைப் போற்றிப் பணிவோம்.

விநாயகப் பெருமானைப் போற்றித் துவங்கும் கந்தபுராணம் - பெரிய புராணம் - திருவிளையாடல் புராணம்:

சைவப் பெருஞ்சமயத்தின் கண்களெனப் போற்றப் பெறும் மூன்று புராணங்களும் யானைமுக வள்ளலாகிய நம் விநாயகப் பெருமானைப் போற்றிப் பணிந்தே துவங்குகின்றன, 

(1)
கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார், ஏகாம்பரேஸ்வரர் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள விகடசக்கர விநாயகப் பெருமானைப் போற்றிக் கந்தபுராணத்தைத் துவங்குகின்றார், 

திகட சக்கரச் செம்முகம் ஐந்துளான்
சகட சக்கரத் தாமரை நாயகன்
அகட சக்கர வின்மணி யாவுறை
விகட சக்கரன் மெய்ப்பதம் போற்றுவாம்

(2)
தெய்வச் செக்க்கிழார், தாம் இயற்றவுள்ள பெரிய புராணத்திற்கு அடியெடுத்துக் கொடுத்தருளிய தில்லைப் பரம்பொருளை இரு திருப்பாடல்களால் முதற்கண் வாழ்த்திய பின்னர், வேழமுகக் கடவுளைப் பின்வரும் திருப்பாடலால் போற்றித் துதித்துத் துவங்குகின்றார்,  

எடுக்கும் மாக்கதை இன்தமிழ்ச் செய்யுளாய்
நடக்கும் மேன்மை நமக்கருள் செய்திடத்
தடக்கை ஐந்துடைத் தாழ்செவி நீள்முடிக்
கடக்களிற்றைக் கருத்துள் இருத்துவாம்

(3)
பரஞ்சோதி முனிவர் பின்வரும் திருப்பாடலால் சித்திவிநாயகக் கடவுளைப் போற்றித் தம்முடைய திருவிளையாடற் புராணத்தினைத் துவங்குகின்றார்,

சத்தியாய்ச் சிவமாகித் தனிப்பர 
முத்தியான முதலைத் துதிசெயச் 
சுத்தியாகிய சொற்பொருள் நல்குவ 
சித்தி யானை தன் செய்யபொற் பாதமே


மகாபாரதத்தினை எழுதி அருள் புரிந்த முழுமுதற் கடவுள் (திருப்புகழ் நுட்பங்கள்):

 

வியாச மகரிஷி, தான் புனையவிருக்கும் மாபாரத இதிகாசத்தினை எழுதித் தந்தருளுமாறு விநாயகப் பெருமானைப் பூசித்துப் போற்றிப் பணிய, அடியார்க்கு எளியரான விக்னேஸ்வர மூர்த்தியும் அதற்கு இசைந்தருள்கின்றார். 

மேருமலைச் சாரலில், வியாசர் மனோவேகத்தில் பாடல்களைக் கூறிக் கொண்டே வர, விநாயகப் பெருமான் எழுதருளியவை மொத்தம் 30 லட்சம் சுலோகங்கள். அவற்றுள் 15 லட்சம் யட்ச லோகத்திலும் - 14 லட்சம் அசுர லோகத்திலும் தங்கிவிட, நமக்கின்று கிடைத்திருப்பதோ 1 லட்சம் சுலோகங்களே. 

இனி இதற்கான அகச்சான்றுகளை, முருகப் பெருமானைப் பன்முறை நேரிலேயே தரிசித்துப் போற்றியுள்ள நம் அருணகிரிப் பெருமானின் திருப்புகழ் திருப்பாடல்கள் வாயிலாக உணர்ந்து தெளிவுறுவோம், 
-
(1)
('மாய வாடை திமிர்ந்திடு' எனும் திருச்செந்தூர் திருப்புகழ்)
பாயு மாமத தந்தி முகம்பெறும் 
     ஆதி பாரதமென்ற பெருங்கதை
          பார மேருவில் அன்று வரைந்தவன் இளையோனே

(2)
('அலகில் அவுணரை' எனும் மதுரைத் திருப்புகழ்)
இலகுகடலை கற்கண்டு தேனொடு 
     இரதமுறு தினைப் பிண்டி பாகுடன்
          இனிமையினுகர் உற்றெம்பிரான்ஒரு ...... கொம்பினாலே
-
எழுதென மொழியப் பண்டு பாரதம்
     வடகன சிகரச் செம்பொன் மேருவில்
          எழுதிய பவளக் குன்று தாதையை ...... அன்றுசூழ

(3)
('குகையில்நவ நாதருஞ் சிறந்த' எனும் பொதுத் திருப்புகழ்)
பகைகொள் துரியோதனன் பிறந்து
     படைபொருத பாரதந் தெரிந்து
          பரியதொரு கோடு கொண்டு சண்ட ...... வரைமீதே
-
பழுதற வியாசன் அன்றியம்ப
     எழுதியவிநாயகன் சிவந்த
          பவளமத யானை பின்பு வந்த ...... முருகோனே

விநாயகப் பெருமானால் வெளிப்பட்டுப் பாய்ந்த காவிரி (கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளியுள்ள கந்தபுராண நுட்பங்கள்):

(1)
அகத்திய மாமுனி சிவபரம்பொருளின் கட்டளைப்படி தென்திசைக்குச் செல்லும் வழியில், 'அனுஷ்டானம் மற்றும் வழிபாடு புரிதற் பொருட்டு தீர்த்தமொன்றினைத் தந்தருள வேண்டும்' என்று விண்ணப்பித்துப் பணிய, சிவமூர்த்தி திருக்காட்சியளித்து, காவிரி தேவியை அகத்தியரின் கமண்டலத்துள் செல்லுமாறு பணித்தருள்கின்றார், 

(கந்த புராணம் - அசுர காண்டம் - அகத்தியப் படலம் - திருப்பாடல் 20):
'தீது நீங்கிய தென் திசைக்கு ஏகிய
கோதிலாத குறுமுனி தன்னொடும்
போதல் வேண்டும் பொருபுனல் காவிரி
மாது நீ' என மற்(று) அவள் கூறுவாள்

(கந்த புராணம் - அசுர காண்டம் - அகத்தியப் படலம் - திருப்பாடல் 26):
'நீடு காவிரி நீத்தத்தை நீ இனிக்
கோடி உன் பெரும் குண்டிகைப்பால்' என
நாடி அத்திறம் செய்தலும், நன்முனி
மாடு சேர்ந்தனள் மாநதி என்பவே

மேற்கூறிய குறிப்புகளிலிருந்து 'தென்திசைக்கு வருமுன்னரே அகத்திய மாமுனியின் கமண்டலத்தில் காவிரி நிலைகொண்டிருந்தது' என்பது தெளிவு.

(2)
பின்னர் அகத்தியர் வாதாபி வில்லவன் எனும் இரு அசுரர்களை அழித்துத், தென்திசையிலுள்ள கொங்கு தேசத்தில் சிறிது காலம் எழுந்தருளியிருந்தவாறே, சிவமூர்த்தியைப் பூசித்து வருகின்றார். 

(3)
இந்நிகழ்வுகள் ஒருபுறமிருக்க, இந்திரன் சூரபத்மனின் கொடுமைக்கு அஞ்சிச் சீர்காழித் தலத்தில் - மூங்கினில் வடிவில் மறைந்திருந்து - சிவவழிபாடு புரிந்து வருகின்றான். வழிபாட்டிற்குறிய மலர்களுக்குப் போதுமான நீர்நிலைகள் அமைந்திராத சூழலில், நாரதரின் உபாயப்படி விநாயகப் பெருமானைக் குறித்துத் தியானிக்கத் துவங்குகின்றான், 

வேழ முகத்து இறைவரான கணபதி திருக்காட்சி அளித்தருள, இந்திரனும், 'ஐயனே, அடியேனின் பொருட்டு, அகத்திய முனியின் கமண்டல நீரைத் தாங்கள் கவிழ்த்தருள வேண்டும்' என்று பணிய, விநாயகப் பெருமானும் 'அவ்வாறே செய்வோம்' என்றருளி மறைகின்றார்,

(கந்தபுராணம் - அசுர காண்டம்: காவிரி நீங்கு படலம் - திருப்பாடல் 33):
அன்னவன் தனது மாட்டோர் அணி கமண்டலத்தினூடே
பொன்னி என்றுரைக்கும் தீர்த்தம் பொருந்தியே இருந்த(து) - எந்தாய்
நன்னதி அதனை நீபோய் ஞாலமேல் கவிழ்த்து விட்டால்
இன்னதோர் வனத்தின் நண்ணும் என்குறை தீருமென்றான்

(கந்தபுராணம் - அசுர காண்டம்: காவிரி நீங்கு படலம் - திருப்பாடல் 34):
பாக சாதனன் இம்மாற்றம் பகர்தலும், பிறைசேர் சென்னி
மாக(யா) ஆனனத்து வள்ளல் 'மற்றிது செய்தும்' என்னா
ஓகையால் அவனை அங்கண் நிறுவிப்போய் ஒல்லை தன்னில்
காகமாய் முனிபால்ஆன கமண்டலம் மிசைக்கண் உற்றான்

(4)
பின்னர் காக்கையின் வடிவில் அகத்தியரின் கமண்டலத்தினைக் கவிழ்த்துக் காவிரியை வெளிப்படச் செய்தருளிப் பின்னும் அந்தணச் சிறுவனின் வடிவில், கோபத்துடன் விரட்டி வரும் அகத்தியருக்கு அங்குமிங்குமாய்ப் போக்குக் காட்டித் திருவிளையாடல் புரிந்துப் பின்னர் தன் சுய திருக்கோலத்தைக் காட்டியருள் புரிகின்றார். 

அகத்திய மாமுனி தன் தவறுணர்ந்துத் தன் கரங்களாலேயே தலையில் குட்டிக் கொண்டு, பிரணவப் பொருளோனான யானைமுக வள்ளலிடம் பிழை பொறுக்குமாறு வேண்டிப் பணிகின்றார், விக்னேஸ்வர மூர்த்தியும் 'வருந்தற்க' என்று அருள் புரிகின்றார்.

ஒளவை தொழும் யானை முகக் கடவுள்:

தமிழ் மூதாட்டி என்று நம்மால் உரிமையோடும் அன்போடும் கொண்டாடப் பெறுபவர் ஒளவை. இத்திருப்பெயரிலேயே வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் ஒரு பெண்ணின் நல்லாள் தோன்றி, தமிழ்ச் சமூகத்தினைப் பல்வேறு பரிமாணங்களில் செம்மைப் படுத்தி வந்துள்ளார் என்பர் சிலர். மற்றொரு சாரார் ஒரே ஒளவையே, சித்தர்களைப் போன்று, எண்ணிறந்த காலங்களுக்கு வாழ்ந்திருந்து, அவ்வப்பொழுது தோன்றி ஞான போதனைகளைச் செய்து வந்துள்ளார் என்பர். 

எதுவாயினும் ஒளவைக்கும் விநாயகப் பெருமானுக்குமான தொடர்பு மிகமிக இனிமையானது, தனித்துவமானது, விக்னேஸ்வர மூர்த்தியின் பூரணமான திருவருளைப் பெற்றிருந்தாள் நம் ஒளவையன்னை. 

இனி பொதுவில் குறிக்கப் பெறும் வெவ்வேறு காலகட்டத்து அவ்வையார்களின் பட்டியலைக் காண்போம், 

(1 - சங்ககால ஒளவை):
இவரே இளமைக் காலத்தில் விநாயகப் பெருமானை வேண்டி அரியதொரு மூப்பினை வரமாகப் பெற்ற தமிழன்னை. மூவேந்தர் தொடர்புடைய நிகழ்வுகளில் குறிக்கப் பெறுபவர். வள்ளுவனாரின் திருக்குறளுக்கு, மதுரைப் பொற்றாமரைக் குளத்தில் - சங்கப் பலகையினை வரவழைத்து, அரியதொரு அங்கீகாரம் கிடைக்கச் செய்தது இப்பெருமாட்டியே.

(2ஆம் ஒளவை):
விநாயகர் அகவலெனும் அற்புதப் பனுவலை அருளிச் செய்தவர் இவரே. 

(3ஆம் ஒளவை):
ஆத்திச் சூடி; கொன்றை வேந்தன்; நல்வழி; மூதுரை முதலிய நூல்களைத் தந்த பெருமாட்டி.

(4ஆம் ஒளவை):
மிகுதியான தனிப்பாடல் தொகுப்புகளைப் பாடியவர் இவர் என்பர்.

இனி 3ஆம் ஒளவை அருளியுள்ள விநாயக வணக்கத் திருப்பாடல்களைக் காண்போம், 
-
(1)
(நல்வழி - விநாயக வணக்கப் பாடல்)

பாலுந் தெளிதேனும் பாகும் பருப்புமிவை
நாலும் கலந்துனக்கு நான் தருவேன் - கோலஞ்செய்
துங்கக் கரிமுகத்துத் தூமணியே - நீ எனக்குச்
சங்கத் தமிழ் மூன்றும் தா!

(2)
(மூதுரை - விநாயக வணக்கப் பாடல்)
வாக்குண்டாம், நல்ல மனமுண்டாம், மாமலராள்
நோக்குண்டாம், மேனி நுடங்காது பூக்கொண்டு
துப்பார் திருமேனித் தும்பிக்கையான் பாதம்
தப்பாமல் சார்வார் தமக்கு

(3)
(கொன்றை வேந்தன் - விநாயக வணக்கப் பாடல்)

கொன்றை வேந்தன் செல்வன் அடியினை
என்றும் ஏத்தித் தொழுவோம் யாமே.

(பொருள்)
கொன்றையைத் திருமுடியில் சூடியருளும் சிவபரம்பொருளின் திருச்செல்வனான விநாயகப் பெருமானின் சிவஞானமேயாகிய திருவடிகளை என்றுமே போற்றிப் பணிவோம்.

(4)
(ஆத்திச் சூடி)
ஆத்தி சூடி அமர்ந்த தேவனை
ஏத்தி ஏத்தித் தொழுவோம் யாமே

(பொருள்)
ஆத்தி மலரை சூடியருளும் சிவமூர்த்தியினால் பெரிதும் விரும்பப் பெறும் விநாயகப் பெருமானின் திருவடிகளைப் போற்றிப் பணிவோம் (இவ்விடத்தில் 'அமர்ந்த' எனும் பதத்திற்கு 'விரும்பிய' என்று பொருள்).

திருச்செங்காட்டங்குடி (கணபதீஸ்வரம்) தோன்றிய வரலாறு (கந்தபுராண குறிப்புகள்):

நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில், காரைக்காலிலிருந்து சுமார் 19 கி.மீ தொலைவிலும், நன்னிலத்திலிருந்து 15 கி.மீ தொலைவிலும், திருப்புகலூரிலிருந்து 4 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது செங்காட்டங்குடி. சிறுத்தொண்ட நாயனாரின் அவதார; முத்தித் தலமாகவும், தேவார; திருப்புகழ் பாடல் பெற்றுள்ள தலமாகவும் விளங்குவது. 

சிறுதொண்டர் வாழ்ந்திருந்த 7ஆம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்திற்கு மிகமிக முற்பட்ட காலகட்டத்திலேயே, 'விநாயகப் பெருமானாலேயே இத்தலம் தோற்றுவிக்கப் பெற்றமையால், 'கணபதீஸ்வரம்' என்று போற்றப் பெற்று வருகின்றது. இனி இதற்கான அகச்சான்றுகளைக் கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் அருளியுள்ள கந்தபுராணத் திருப்பாடல்கள் வாயிலாகவும், ஞானசம்பந்தப் பெருமானின் தேவாரம் வாயிலாகவும் அறிந்துணர்ந்துத் தெளிவுறுவோம்,  

(1)
விநாயக மூர்த்தி கஜமுகாசுரனை சம்ஹாரம் செய்தருள, அந்த அசுரனனின் உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட குருதியானது அவ்விடம் முழுவதும் பரவ, அதுமுதல் அப்பகுதி செங்காடு என்று பெயர் பெறுகின்றது,  

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 250)
ஏடவிழ் அலங்கல் திண்தோள் இபமுகத்(து) அவுணன் மார்பில் 
நீடிய குருதிச் செந்நீர் நீத்தமாய் ஒழுகும் வேலைப்
பாடுற வருங்கான் ஒன்றில் பரத்தலின் அதுவே 'செய்ய
காடெனப்' பெயர் பெற்றின்னும்' காண்தக இருந்ததம்மா

(பொருள்: நீத்தம் - வெள்ளம், கான் - காடு, செய்ய காடு - செங்காடு)

(2)
பின்னர் விக்னேஸ்வர மூர்த்தி அச்செங்காட்டில் சிவலிங்கத் திருமேனியொன்றைப் பிரதிஷ்டை செய்து, பெருங்  காதலுடன் சிவபரம்பொருளைப் பூசித்துப் பணிகின்றார். அதுமுதல் அத்தலம், 'கணபதீஸ்வரம்' என்றும் கூடுதலாகப் போற்றப் பெற்று, இன்றும் நம்மால் தரிசித்து மகிழக்கூடிய தன்மையில் சிறப்புடன் விளங்கி வருகின்றது,  

(தக்ஷ காண்டம்: கயமுகன் உற்பத்திப் படலம் - திருப்பாடல் 264)
மீண்டு செங்காட்டில் ஓர்சார் மேவி மெய்ஞ் ஞானத்தும்பர்
தாண்டவம் புரியும் தாதை தன்னுருத் தாபித்தேத்திப்
பூண்ட பேரன்பில் பூசை புரிந்தனன் புவியுளோர்க்குக்
காண்தகும் அனைய தானம் கணபதீச்சரம் அதென்பார்

(3)
ஞானசம்பந்தப் பெருமான், 'கணபதீஸ்வரம்' எனும் இத்திருப்பெயரைக் கொண்டே இத்தலத்திற்கான திருப்பதிகப் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றையும் நிறைவு செய்கின்றார்,

(சம்பந்தர் தேவாரம்: கணபதீஸ்வரம் - திருப்பாடல் 1)
நறைகொண்ட மலர்தூவி விரையளிப்ப நாள்தோறும்
முறைகொண்டு நின்றடியார் முட்டாமே பணிசெய்யச்
சிறைகொண்ட வண்டறையுஞ் செங்காட்டங்குடிஅதனுள்
கறைகொண்ட கண்டத்தான் கணபதீச்சரத்தானே

(4)
பரஞ்சோதியார் வடநாட்டிலுள்ள வாதாபி நகர மன்னரொருவரைப் போரில் வென்று வந்த நிகழ்வினைப் பெரிய புராணம் பதிவு செய்கின்றது. எனினும் அங்கிருந்து எந்தவொரு  திருமேனியையும் கொணர்ந்ததாகச் சேக்கிழார் பெருமான் குறிக்கவில்லை. 

அவ்விதமே நடந்திருப்பினும், யானைமுக வள்ளலாகிய நம் கணபதி பிரசித்தி பெற்றிருந்த தலமாதலால், பரஞ்சோதியார் வாதாபியின் விநாயகத் திருமேனியொன்றினைச் செங்காட்டங்குடியில் பிரதிஷ்டை செய்திருக்கக் கூடுமேயன்றி, அதுமுதல் தான் தமிழகத்தில் விநாயக வழிபாடு துவங்கிப் பரவியதாக, சிறுபிள்ளைத்தனமான பரப்புரையொன்று தொடர்ந்து நடந்தேறி வருவது நகைப்புக்குரியது. 

தமிழகப் பகுதியில் விநாயக வழிபாடு மிகமிகத் தொன்மையானது, 276 தேவாரத் திருத்தலங்களில் எண்ணிறந்த தலபுராண நிகழ்வுகள் விநாயக மூர்த்தியோடு தொடர்புடையன (சில உதாரணங்கள்: கச்சி அனேகதங்காவதம், திருவலிவலம்; திருவலஞ்சுழி).

நம்பியாண்டார் நம்பிகளுக்குப் பேரருள் புரிந்த திருநாரையூர் பொல்லாப் பிள்ளையார்:

சோழநாட்டில், கடலூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள காவிரி - வடகரைத் தலம் திருநாரையூர். காட்டுமன்னார் கோயிலிலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ தூரத்திலும், சிதம்பரத்திலிருந்து 20 கி.மீ தொலைவிலும் அமைந்துள்ள திருத்தலம். ஞானசம்பந்தப் பெருமான் மற்றும் அப்பர் சுவாமிகளால் பாடல் பெற்றுள்ள சிறப்புப் பொருந்தியது. 

சௌந்தரேஸ்வரப் பரம்பொருள் எழுந்தருளியுள்ள இச்சிவத்தலத்தில் 'பொல்லாப் பிள்ளையார்' மிக மிகப் பிரசித்தம். உளியால் செதுக்கப்படாத தன்மையான 'பொள்ளா' எனும் பதம் 'பொல்லாப் பிள்ளையார்' என்று மருவி வழங்கப் பெற்று வருகின்றது. 

இப்பதியில் - 11ஆம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில், நம்பியாண்டார் நம்பிகள் எனும் தவசீலர் ஆதிசைவ மரபில் தோன்றி வளர்கின்றார். சிறு பிராயத்திலொரு நாள், அர்ச்சகரான தந்தை வர இயலாத சூழலால், நிவேதன உணவுடன், பொல்லாப் பிள்ளையாரின் திருமுன்பு சென்று பணிந்து தொழுது, உட்கொண்டருளுமாறு வேண்டுகின்றார். 

பிள்ளையார் நேரில் தோன்றாதது கண்டு, தவறு நடந்ததுபோலும் என்றஞ்சி வருந்தி அங்குள்ள மேடையின் மீது மோதத் துணிய, 'நம்பி பொறு' என்று யானைமுக வள்ளல் நேரில் எழுந்தருளித் தோன்றுகிறார். 

அன்று முதல் இப்பிள்ளையார் நம்பிகள் காதலுடன் சமர்ப்பிக்கும் நிவேதன உணவினை முழுவதுமாய் உண்டருளி, நம்பிகளுக்கு ஞானாசிரியராகவும் விளங்கி வருகின்றார். என்னே நம்பிகளின் தவம்!!

இம்மூர்த்தியே பின்னாளில் 'தேவாரப் பதிகங்கள் அனைத்தும் சிதம்பரம் திருக்கோயிலில், திருக்காப்பிட்ட அறையொன்றுள் இருப்பதனை' நம்பிகளுக்கு அறிவித்தருளியவர். 

பன்னிரு சைவத் திருமுறைகளுள் 11 வரையிலும் தொகுத்தருளியவர் நம்பிகள். மேலும் 11ஆம் திருமுறையில், பின்வரும் 10 தொகுப்புகளையும் அருளிச் செய்துள்ள ஞானாசிரியராகவும் திகழ்கின்றார், 

1. திருநாரையூர் விநாயகர் இரட்டை மணிமாலை
2. கோயில் திருப்பண்ணியர் விருத்தம்
3. திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி
4. ஆளுடைய பிள்ளையார் திருவந்தாதி
5. ஆளுடைய பிள்ளையார் திருச்சண்பை விருத்தம்
6. ஆளுடையபிள்ளையார் திருமும்மணிக்கோவை
7. ஆளுடைய பிள்ளையார் திருவுலா மாலை
8. ஆளுடைய பிள்ளையார் திருக்கலம்பகம்
9. ஆளுடைய பிள்ளையார் திருத்தொகை
10. திருநாவுக்கரசு தேவர் திருஏகாதச மாலை

திருநாரையூர் தலத்தில் சௌந்தரேஸ்வரப் பரம்பொருளையும், பொல்லாப் பிள்ளையாரையும் தரிசித்துப் பணிகையில், நம்பியாண்டார் நம்பிகளையும் நன்றியுடன் நினைவு கூர்ந்துப் போற்றுவோம்.

திருநாரையூர் விநாயகர் இரட்டை மணிமாலை (நம்பியாண்டார் நம்பிகள் அருளியுள்ள 11ஆம் திருமுறைத் தொகுப்பு):

(1)
என்னை நினைந்தடிமை கொண்டென் இடர்கெடுத்துத்
தன்னை நினையத் தருகின்றான் - புன்னை
விரசுமகிழ் சோலை வியன் நாரையூர் முக்கண்
அரசுமகிழ் அத்தி முகத்தான்

(2)
முகத்தாற் கரியன்என்றாலும் தனையே முயன்றவர்க்கு
மிகத்தான் வெளியன் என்றே 'மெய்ம்மை உன்னும் விரும்படியார்'
அகத்தான், திகழ்தரு நாரையூர் அம்மான் பயந்த எம்மான்,
உகத்தானவன் தன்உடலம் பிளந்த ஒருகொம்பனே

(3)
கொம்பனைய வள்ளி கொழுநன் குறுகாமே
வம்பனைய மாங்கனியை நாரையூர் நம்பனையே
தன்னவலம் செய்துகொளும் தாழ்தடக்கையாய் - என்நோய்
பின்னவலம் செய்வதென்னோ பேசு?

(4)
பேசத் தகாதெனப் பேயெருதும் பெருச்சாளியும் என்(று)
ஏசத் தகும்படி ஏறுவதே? இமையாத முக்கண் 
கூசத் தகுந்தொழில் நுங்கையும் நுந்தையும் நீயும், இந்தத்
தேசத்தவர் தொழும் நாரைப்பதியுள் சிவக்களிறே

(5)
களிறு முகத்தவனாய்க் - காயஞ் செந்தீயின்
ஒளிரும் உருக்கொண்டதென்னே?- அளறுதொறும்
பின் நாரை ஊர்ஆரல் ஆரும் பெரும்படுகர்
மன் நாரையூரான் மகன்

(6)
மகத்தினில் வானவர் பல்கண் சிரந்தோள் நெரித்தருளும்
சுகத்தினில் நீள்பொழில் நாரைப்பதியுள் சுரன் மகற்கு
முகத்தது கை - அந்தக் கையது மூக்(கு) - அந்த மூக்கதனின்
அகத்தது வாய் - அந்த வாயது போலும் அடுமருப்பே

(7)
மருப்பையொரு கைக்கொண்டு நாரையூர் மன்னும்
பொருப்பை அடிபோற்றத் துணிந்தால் - நெருப்பை
அருந்த எண்ணுகின்ற எறும்பன்றே -  அவரை
வருந்த எண்ணுகின்ற மலம்

(8 )
மலஞ்செய்த வல்வினை நோக்கி, உலகை வலம்வரும்அப்
புலஞ்செய்த காட்சிக் குமரற்கு முன்னே புரிசடைமேற்
சலஞ்செய்த நாரைப்பதி அரன் தன்னைக் - கனிதரவே
வலஞ்செய்து கொண்ட மதக்களிறே, உன்னை வாழ்த்துவனே

(9)
வனஞ்சாய வல்வினைநோய் நீக்கி, !வனசத்
தனஞ்சாயலைத் தருவான் அன்றோ - இனஞ்சாயத்
தேரையூர் நம்பர்மகன் திண்தோள் நெரித்தருளும்
நாரையூர் நம்பர் மகனாம்

(10)
நாரணன் முன்பணிந்தேத்த நின்றெல்லை நடாவிய !அத்
தேரணவும் திருநாரையூர் மன்னு சிவன் மகனே,
காரணனே, எம் கணபதியே, நற்கரிவதனா,
ஆரண நுண்பொருளே என்பவர்க்கில்லை அல்லல்களே

(11)
அல்லல் களைந்தான் - தன் அம்பொன் உலகத்தின்
எல்லை புகுவிப்பான், ஈண்டுழவர்  நெல்லல்களை
செங்கழுநீர் கட்கும் திருநாரையூர்ச் சிவன்சேய்
கொங்கெழுதார் ஐங்கரத்த கோ

(12)
கோவிற் கொடிய நமன்தமர் கூடா வகைவிடுவன்
காவில் திகழ்தரு நாரைப்பதியிற் கரும் பனைக்கை
மேவற்கரிய இருமதத்(து) ஒற்றைமருப்பின் முக்கண்
ஏவிற் புருவத்(து) இமையவள் தான்பெற்ற யானையையே

(13)
யானேத்திய வெண்பா என்னை நினைந்தடிமை
தானே சனார்த்தனற்கு நல்கினான், தேனே
தொடுத்த பொழில் நாரையூர்ச் சூலம் வலனேந்தி
எடுத்த மதமுகத்த ஏறு

(14)
ஏறிய சீர் வீரணக்குடி ஏந்திழைக்கும் - இருந்தேன்
நாறிய பூந்தார்க் குமரற்கும் முன்னினை, நண்ணலரைச்
சீறிய வெம்பணைச் சிங்கத்தினுக்கிளையானை, விண்ணோர்
வேறியல் பால்தொழும் நாரைப்பதியுள் விநாயகனே

(15)
கனமதில்சூழ் நாரையூர் மேவிக் கசிந்தார்
மன மருவினான் பயந்த, வாய்ந்த சினமருவு
கூசாரம் பூண்ட முகக் குஞ்சரக் கன்றென்றார்க்கு
மாசாரமோ சொல்லு வான்?

(16)
வானிற் பிறந்த மதிதவழும் பொழில் மாட்டளிசூழ்
தேனிற் பிறந்த மலர்த் திருநாரைப்பதி திகழும்
கோனிற் பிறந்த கணபதி தன்னைக் குலமலையின்
மானிற் பிறந்த களிறென்றுரைப்பர் இவ்வையகத்தே

(17)
வையகத்தோர் ஏத்த மதில்நாரையூர் மகிழ்ந்து
பொய்யகத்தார் உள்ளம் புகலொழிந்து, கையகத்தோர்
மாங்கனிதன் கொம்பண்டம் பாசமழு மல்குவித்தான்
ஆங்கனி நஞ் சிந்தைஅமர்வான்

(18)
அமரா, அமரர் தொழுஞ் சரண் நாரைப்பதி அமர்ந்த
குமரா - குமரற்கு முன்னவனே - கொடித்தேர் அவுணர்
தமர்ஆ(சு)அறுத்தவன் - தன்னுழைத் தோன்றினனே - எனநின்(று)
அமரா மனத்தவர் ஆழ்நரகத்தில் அழுந்துவரே

(19)
அவமதியா(து) உள்ளமே - அல்லற நல்ல
தவமதியால் ஏத்திச் சதுர்த்தோம் - நவமதியாம்
கொம்பன் விநாயகன் கொங்கார் பொழில்சூழ் நாரையூர்
நம்பன் சிறுவன்சீர் நாம்

(20)
நாந்தனமா மனம் ஏத்துகண்டாய் என்றும் நாண்மலரால்
தாந்தனமாக இருந்தனன் நாரைப்பதி தன்னுளே
சேர்ந்தனனே - ஐந்து செங்கையனே - நின் திரள்மருப்பை
ஏந்தினனே - என்னை ஆண்டனே - எனக்கென் ஐயனே